Een opdracht die vorm krijgt 2

Na een week in Friesland en een aantal dagen in de schuur werken op plaats bestemming, staat het geheel nu. Het geheel dient alleen nog afgemaakt te worden met de haakjes die nog besteld worden.

Spannend het lijmen van de eerste delen. Is alles haaks? Passen alle verstek gezaagde stukken in elkaar? Het antwoord is ja en het ziet er prachtig uit.


Het Metaal dat ik het hele land door heb gereden in de auto.

Close up van het Esdoorn


Deel 1 is af.


Het geheel krijgt zijn laatste behandeling met olie.






Ik krijg m er net niet helemaal op. Goede foto's volgen nog.

Een aantal werken op een rij

Omdat er vaak naar gevraagd wordt, een aantal werken op een rij

Ontwerptekening van de kapstokkast (amerikaans esdoorn en gecoat metaal)




Het bijzettafeltje (esdoorn en beuk, afgewerkt met olie, lxbxh: 25x25x60cm)


Kastje (appelhout afgewerkt met olie, lxbxh; 120x25x30cm)



Spiegellijst (iep, afewerkt met olie, spiegel incl lijst is 78cm hoog, 58cm breed, de lijst is 10cm breed)



Tip: als je meer wilt zien over hoe deze meubels tot stand zijn gekomen, klik dan op het label hout of meubels onderaan dit bericht.

Een opdracht die vorm krijgt

We zijn lang bezig geweest tot de uiteindelijke opdracht te komen, maar nu zijn we echt onderweg. Ik heb een paar weken geleden de smid opdracht gegeven om aan het metalen frame te beginnen. Vandaag heb ik de voortgang bekeken. Aan de positieve kant: het is precies zoals ik het in gedachten heb. Minder is dat degene die er mee bezig is, aangeklooid heeft met de maten. Kleinere en grotere stukken zijn niet goed uitgemeten. Jeroen (de eigenaar), was daar niet blij mee. Dat wordt overwerken voor iemand, zei hij. En ik denk dat er ook nog pittig gesprek volgt. Hij blijkt meer problemen te hebben met het vinden van personeel dat zelf goed nadenkt en verantwoordelijkheid neemt. Nu ga ik dinsdag aanstaande kijken, heel vroeg in de ochtend. Want als ik die stellage vrijdag op wil halen, dan moet hij dinsdag naar de verfstraat.

Niet alleen het metaal is in voorbereiding, ook het hout is besteld. Uiteindelijk ben ik via Ineke van der Blom terecht gekomen bij de Akkrumer houthandel. Een aardige vent met nog wat handige tips. Ik belde precies op het juiste moment want hij wilde net zijn bestelling gaan doen. Ook mooi was dat hij de bundel Amerikaans Esdoorn in de buurt van Marrum af kon leveren.

Afgelopen vrijdag heb ik het hout daar gepaard. Dat betekent de stukken bijelkaar zoeken die goed verlijmd kunnen worden: zorgen dat de tekening mooi aansluit en de stukken hout recht genoeg zijn. Daarna zijn alle ruwe planken die 300 bij 21 cm zijn (en 2,7 dik) op grofweg de juiste lengte gezaagd en geschaafd. Nadat alles ten slotte door de vandiktebank is gehaald, heb ik nu een stapel mooi getekende planken van ongeveer 2,1 cm dik. Je verliest dus gauw een halve tot een hele cm bij het schaven van het hout.



Het paren van het ruwe Esdoorn


Op de schaafbank


Het hout laat zijn mooie tekening zien na de vandiktebank


Het metalen frame


Detail van het frame

Af!

Het duurde even, maar dan heb je ook wat. Mijn kleine kastje heeft lang in de wacht moeten staan voordat het af was, maar nu is het zover. Nu had het appelhout onbehandeld al een prachtige tekening en kleur, maar sinds het in de olie staat springt het er helemaal uit.


Het laatste werk was aan de laatjes



Het kleurverschil


Het kastje in de olie


Detail, mooie tekening in het frontje van de middelste lade

Meubelmaken in Marrum

Dit jaar opnieuw met veel plezier een week tussen het hout gezeten en een eigen ontwerp gerealiseerd. Ik had een ontwerp voor een bijzettafeltje in gedachten dat helaas niet gemaakt kon worden omdat de dikte van het hout niet aanwezig was. Het werd een soort herhaling van vorig jaar: vanuit het materiaal dat er is een ontwerp maken. Dat materiaal bestond uit een ruwe plank beuken en een ruwe plank esdoorn. Het leuke is dat ik deze week het hele proces heb gedaan. Van die ruwe planken heb ik balkjes gemaakt van vijf bij vijf centimeter. Na inschatten hoe het hout met de meeste houtopbrengst verzaagd kon worden heb ik het eerst afgekort en vervolgens geschulpt (in de lengte richting zagen. Je leert elke dag nieuwe woorden) op de grote zaagtafel. Dan heb je balkjes met in iedergeval één rechte kant die je door de vlaktebank haalt (met de holle kant naar beneden). Na de vlaktebank heeft het balkje twee rechte zijdes en nog belangrijker een haakse hoek. De volgende stap is dan de vandiktebank een massief gietijzeren apparaat dat de balkjes opvreet en millimeter voor millimeter stukjes hout over de lengte afschaaft zodat je allemaal dezelfde maat balkjes overhoudt.


Afkortzaag


Vlakbank


Vandiktebank

Daarna was het ontwerpcrisis. Hoe hoog wordt het tafeltje? Hoeveel balkjes gebruik ik en welke lengte verhouding gebruik ik. Na wat puzzelen is het tafeltje 60 cm hoog geworden, samengesteld uit 5 bij 5 balkjes. Omdat het een samengesteld geheel is, is precies werken heel belangrijk. Elk foutje blijft doorwerken. Dat begint al bij de vlaktebank en geldt ook voor het plaatsen van de verbindingselementen. Daarvoor heb ik de domino 'biscuit joiner' van festool gebruikt. Daarmee frees je kleine gleufjes waarin je een beukenhouten deuvel zet die je verlijmt. Het beukenhout zet iets uit door de lijm waardoor het geheel moervast komt te zitten. Het precies plaatsen van die deuvels is dus goed opletten. Het verlijmen is in delen gedaan. Eerst heb ik vijf balkjes in de lengte verlijmd en dat vijf keer. Deze samengestelde elementen zijn daarna weer aan elkaar verlijmd. Het enig dat nu nog gedaan moet worden is de afwerking van het geheel. Veel schuren en dan in de olie.


Verlijmde delen


Het ontwerp compleet




De bovenkant

Een weekje meubelmaken in Marrum

Deze week was voor mij om te kijken of ik het meubelmaken verder wil uitbouwen en op welke manier. Het eerste is wel bevestigd. Ik ben enorm geconcentreerd bezig geweest met tekenen, zagen, beitelen, lijmen etc. Erg leuk. De week is zo ingericht dat je eerst mag gaan spelen met een blok hout om te komen tot een keukenhulpje. Daarna is het de bedoeling dat je een eigen ontwerp bedenkt en uitwerkt. Liefst iets dat in een week af kan zijn. Ik wil natuurlijk alles proberen en dat komt nooit in een week af. Maakt niet uit, dan ga ik gewoon thuis verder.

De week in een aantal foto's






Het uitgetekende ontwerp











Veel plezier bij het uitmeten















Met Ineke bekijken of alles haaks staat











De tandverbinding, geheel handmating gemaakt











Ik werk met appelhout. Prachtig gekleurd en gevlamd















En het werkstuk (het eerste deel in iedergeval) in de lijmklemmen.

En zo wordt het geplaatst

De bedoeling was om laden te maken. Maar zo open, met als die schoenen erin is ie veel mooier hebben we besloten.

Kasttrap vervolg

Dit is het geheel. Nu nog afwerken. En er moeten nog lades is. Genoeg te doen dus.

Kasttrap

Geprofiteerd van het mooie weer en in de afgelopen weekenden mijn werkplaatsje in de tuin opgezet. De eerste twee delen van in totaal vijf staan op de foto. Het breedste deel is 900 mm en past precies tegen de muur naast het stapelbed waar het voor bedoeld is. Daarna vallen de delen iedere keer 160 mm terug om de treden mogelijk te maken. De treden zijn 230 hoog. Die verhouding is volgens het trappenboek precies goed. De kast is 400 mm diep en er moeten laden in komen. De top van de kast heeft nog een aardigheidje. Daar wordt nog aan gewerkt.

De constructie verkrijgt zijn stevigheid door de delen onafhankelijke dozen te maken die aan de achterkant zijn dichtgemaakt. Een ander voordeel is dat als de trap tegen een andere muur moet, de dozen aan de andere kant gestapeld kunnen worden. Ze zitten aan elkaar vast met imbus bouten die in inslagmoeren geschroefd zijn.

Zoiets bedenken is één ding, het maken iets heel anders. En heel erg leuk. Er komen allerlei probleempjes en foutjes voorbij die opgelost moeten worden die je niet had kunnen bedenken. Ik niet in iedergeval. En even zovele nieuwe mogelijkheden. Het leuke is dat ik echt in een flow kom en mezelf moeilijk los kan maken. Gecombineerd met de ervaring dat je signalen dat het genoeg geweest is op tijd kan herkennen en dat opruimen ook tijd kost, maakt het werken bevredigend.


Lodewijk verzorgt het modellenwerk.

Nieuw project

Houtbewerking en meubelontwerp begint me steeds meer bezig te houden. Ik ben nu bezig met het ontwerpen en vooral ook maken van een trap voor een hoogslaper. De trap is ook een ladenkast. En hij is zo inelkaar gezet dat hij ook tegen een andere wand geplaatst kan worden zonder de functie van ladenkast te verliezen.

Erg leuk en leerzaam, want hoewel het ontwerp niet ingewikkeld is kom ik allerlei probleempjes tegen die ik moet oplossen. Het doet een leuk beroep op mijn creativiteit. Afgelopen weekend twee dagen bezig geweest.

Foto's volgen.

Mijn eerste project op schaal

Om mijn gedachten te verzetten en mijn verse single status een plek te geven, ben ik begonnen met het ontwerpen van kasten. Maar of een ontwerp werkt is pas te zien in 3D. Om niet gelijk met een hele boom thuis te zitten, maak ik eerst een schaalmodel. De eerste is af en ik ben er tevreden mee. Hier bij wat foto's van het resultaat.














De geïmproviseerde klustafel
















De onderdelen. Vooral het uittekenen is veel werk.






















De kast in zijn geheel.





















En nogmaals